Historia kostki brukowej

Kostka brukowa to od wielu lat znana i stosowana technika utwardzania terenów miejskich. Pierwsze zastosowanie znaleźli dla kamieni w przybliżeniu pasujących do siebie Rzymianie, którzy użyli ich do budowy dróg. Każde dziecko wie, jak czasoodporne okazały się te cuda inżynierii. Mimo upływu lat drogi są w stanie, w jakim były dwa tysiące lat temu. Zastosowana technika układania kamienia była odrobinę bardziej skomplikowana niż dzisiejsze układanie bruku, jednak bardzo dobrze, że wraca się obecnie do tego zagadnienia. I niekoniecznie w kwestii dróg. Bruk stosuje się w utwardzaniu i upiększania miejsc, które w miastach powinny wyglądać godnie i jednocześnie nawiązywać do tradycji. Kostka granitowa w różnych kolorach obrabiana jest do postaci kostki w przybliżeniu sześciennej, po czym szlifowana na wierzchniej stronie, dzięki czemu ułożona brukowa nawierzchnia wygląda niemal tak gładko, jak jednolita tafla. Krokiem na skróty jest stosowanie sztucznej kostki. Pozbruk, Polbruk i ich odpowiedniki (w różnych miejscach Polski różnie się ten bruk nazywa) to bardzo tania, lecz jednakowo odporna na czas kostka brukowa. Jej produkcja wymaga zastosowania pewnej infrastruktury, dlatego obiekty przemysłowe takie jak hale stalowe są niezbędne w produkcji. Dzisiaj kostkę taką można spotkać niemal w każdym mieście, a nawet na wsi.